تبلیغات
ستاد مرکزی بسیجیان - بیانات امام خامنه ای در اجتماع مردم اسفراین‌

ستاد مرکزی بسیجیان
................... شادی روح خادم الشهید مداح و ذاکر اهل بیت شهیــــــــد حجت الله رحیمی صلوات

بزرگ مردتاریخ

جستجو
انبار لوگو

<

>
 پایگاه مقاومت بسیج نصر
وب سایت ختم قرآن مجید

جعبه حدیث



بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحیم‌
 الحمد لله ربّ العالمین و الصّلاة و السّلام على سیّدنا و نبیّنا ابى‌القاسم المصطفى محمّد و على ءاله الأطیبین الأطهرین المنتجبین الهداة المهدیّین المعصومین المكرّمین سیّما بقیّةالله فى الأرضین.
 بسیار خرسندم كه این توفیق به دست آمد كه با شما مردم عزیزِ شهر كهن اسفراین در این سفر دیدار و ملاقات كنم. اصل مسئله، دیدار با شما مردم و اظهار ارادت و اخلاص به شما و قدردانى و تشكر از حضور گرم و پرشور شما در طول سالهاى انقلاب است. البته این سفرها باید به حول و قوه‌ى الهى بتواند برخى مشكلات عمده‌ى این مناطق را با همت مسئولان برطرف كند. مشكلات وجود دارد؛ به توفیق الهى، همت و اراده‌ى اصلاح هم وجود دارد؛ ظرفیت پیشرفت و اصلاح هم بحمدالله موجود است.
 آنچه كه در مورد این شهر تاریخى و كهن، خوب است كه در ذهن ما، بخصوص در ذهن جوانهاى عزیز این شهر باشد، این است كه این شهر در طول تاریخ، خاستگاه بزرگان علمى و فرهنگى و سیاسىِ متعددى بوده است. در طول تاریخ، ادبا و شعرا و فقها و صاحبان تفكر و اندیشه از این شهر برخاسته‌اند و نام «اسفراینى» در میان بزرگان تاریخ ما، نام مكررى است. امروز هم شهر اسفراین با استعداد طبیعى و انسانىِ خود میتواند خاستگاه بزرگان و اندیشمندانى باشد كه كشور به آنها افتخار كند و آینده‌ى كشور در دست تدبیر و اندیشه و تفكر آنها قرار گیرد. شما جوانان عزیز این شهر - پسران و دختران - در هر بخشى مشغول كار یا تحصیل هستید، باید به این آینده نگاه كنید، به آن امید بورزید؛ و با این ذخیره‌ى انسانى و با این میراث كهن، این آینده، آینده‌ى ممكنى براى این شهر است.
 مردم شهرستان اسفراین به نجابت و رشادت شناخته شده‌اند. امروز این افتخار دیگرى است كه این شهر، مهد پرورش قرآنیان محسوب میشود. جلسات قرآن، آموزش قرآن، گسترش اندیشه‌ى قرآنى به بركت جلسات قرآن در این شهر، موجب شده است كه اینجا را خود مردمِ این شهر، «دارالقرآن» بنامند؛ این هم افتخار بزرگى است.
 البته اسفراینِ امروز با اسفراینِ قبل از انقلاب قابل مقایسه نیست. من در دوران پیش از انقلاب، یك توقف كوتاهى در شهر شما داشته‌ام. سال 1347 در این منطقه‌ى «دهنه‌ى اوجاق» زلزله شد. ما از مشهد آمدیم دهنه‌ى اوجاق، كه به خاطر زلزله به مردم امداد كنیم؛ در كنار آن، به اسفراین آمدیم. اسفراین، آن روز یك ده بزرگ بود؛ از جهات گوناگون، با امروز قابل مقایسه نبود؛ با اینكه استعداد طبیعى در این شهرستان، آن روز هم مثل امروز موجود بود. این منطقه‌ى مستعد كشاورزى، این آب فراوان، این دشت حاصلخیز در دامنه‌ى كوه‌هاى بلند «شاه جهان»، این دامدارى گسترده‌اى كه استعداد آن در این منطقه معروف است؛ نه فقط در خود اسفراین، كه در منطقه‌ى حول و حوش اسفراین، از بجنورد تا سبزوار - حتّى در ضرب‌المثلهاى عامیانه، كه یقیناً در ذهن بسیارى از شما هم هست، اسم روغن كوهِ شاه جهان آمده است - آن روز در اختیار یك تعداد معدودى از وابستگان به دربار و دستگاه‌هاى سلطنتى بود؛ مردم هم چه در روستاها، چه در شهر، در وضعیت اسفبارى به سر میبردند.
 امروز نه اینكه بخواهیم بگوئیم به قدر شایستگىِ این منطقه - كه البته شایستگى این منطقه بیش از اینهاست - اما به قدر قابل توجهى این منطقه پیشرفت كرده است. علاوه بر امكانات كشاورزى و دامدارى، صنعت وارد این منطقه شده است؛ دو كارخانه‌ى بزرگ از كارخانه‌هاى مهم كشور در اینجاست، كارخانجات دیگرى هم در اطراف و اكناف وجود دارد؛ كه این، پیشرفت استان و پیشرفت این منطقه و این شهرستان را نوید میدهد و ان‌شاءالله آینده‌ى بهترى از لحاظ مادى خواهد داشت.
مشكلاتى وجود دارد؛ هم در زمینه‌ى كشاورزى مشكلات وجود دارد، هم در زمینه‌ى كارخانجات؛ كه ان‌شاءالله باید با همت مسئولان، با توجهى كه این سفر موجب آن توجه است در میان مسئولان سطوح مختلف كشور، این مشكلات هم برطرف شود. یقیناً تلاش لازم در این زمینه وجود خواهد داشت.
 در این منطقه، امید اینكه تأسیسات دانشگاهى و مراكز علوم عالى دانشگاهى وجود  داشته باشد، حتّى تصور آن هم نمیشد. امروز بحمدالله مراكز دانشگاهى در اینجا هست؛ و من به شما عرض بكنم كه این مخصوص اسفراین هم نیست؛ در بسیارى از نقاط كشور كه گمان نمیرفت یك مركز علوم دانشگاهى در آنجا تأسیس شود، خوشبختانه دانشگاه‌هاى متعدد با فراگیرىِ رشته‌هاى گوناگون به وجود آمده است؛ كه حالا من در عرایضى كه خواهم كرد، به این هم اشاره میكنم.
 آنچه كه مهم است، توجه به مسائل اساسى كشور است، كه میتواند جهتگیرى آحاد مردم را، و در سطوح مختلف، مسئولان را مشخص كند؛ به ما بگوید كه ما به كدام طرف داریم حركت میكنیم، فرداى ما چگونه است و امروز براى رسیدن به فرداى بهتر چه باید بكنیم.
 من دو مطلب را در سخنرانى بجنورد به مردم عزیزمان عرض كردم، كه اندكى درباره‌ى آن دو مطلب بحث میكنم و قدرى مطلب را براى شما مردم عزیز این منطقه باز میكنم.
 یك مطلب این بود كه عرض كردیم استان خراسان شمالى را با شاخصه‌ى شور و سرزندگى و نشاط شناخته‌ایم. از قدیم، همین خصوصیت را ما نسبت به این منطقه میشناختیم و مردم این منطقه، كه امروز نام «خراسان شمالى» را بر آنها گذاشته‌اند، شناخته شده بودند به مردمانِ داراى شور و نشاط و سرزندگى و آمادگى‌هاى روحى و جسمى. خب، این خیلى سرمایه‌ى بزرگى است. خمودى یك ملت، بزرگترین عامل عقب‌افتادگى آنهاست. شور و نشاط و سرزندگى در یك ملت، زمینه‌ى اصلى براى پیشرفت آنها در همه‌ى زمینه‌هاست. این شرط اصلى در اینجا هست.
 دو سه نكته پیرامون مسئله‌ى نشاط عمومى جوانها باید عرض كنیم. نكته‌ى اول این است كه این شور و نشاط را باید حفظ كرد؛ نباید گذاشت و اجازه داد كه عوامل گوناگون و مؤثرات گوناگون، این شور و نشاط همگانى را ضعیف كند یا از بین ببرد. مطمئناً یك نقطه‌ى مورد نظر دشمنان پیشرفت این كشور این است كه به ملت ما حالت خمودگى بدهند؛ یعنى همین شور و نشاط را خاموش كنند، این شعله را فروبنشانند. نباید تسلیم این خواست مغرضانه و خصمانه‌ى دشمنان شد. اینكه شما مشاهده میكنید صدها مركز رادیوئى و تلویزیونى، بعلاوه‌ى صدها مراكز گوناگون سایبرى و محیط مجازى در نقاط مختلف دنیا دارند تلاش میكنند تا پیام یأس و ناامیدى را به اذهان ملت ما تلقین كنند، به خاطر همین است. وقتى ناامیدى به وجود آمد، وقتى یأس وجود داشت، نشاط از بین میرود و شور و تحرك خاموش میشود. یكى از اصلى‌ترین عوامل تبلیغات گوناگون امپراتورى خبرى دنیا همین است كه جوانان ما را از تلاش و حركت - كه ناشى از شور و آرمانخواهى آنهاست - باز بدارد. ما در نقطه‌ى مقابل باید سعى كنیم این را نگه داریم. عقیده‌ى بنده این است كه بزرگداشت و زنده نگهداشتن نام سرداران و شهیدان و رزمندگان و آن جوانانى كه قبل از نسل كنونى - كه شما جوانها باشید - وارد میدان شدند و در دشوارترین عرصه‌ها با شور و نشاط حضور پیدا كردند، میتواند بر شور و نشاط جوانان ما بیفزاید.
 یكى از چیزهاى اساسى‌اى كه امروز میتواند ضد این تحرك عمل كند و متأسفانه به وسیله‌ى باندهاى مرموز توسعه داده میشود، مواد مخدر است. به اعتقاد بنده، خود جوانها باید با همان شور و نشاطى كه اشاره كردیم، با مواد مخدر مبارزه كنند. آنها میخواهند جوانهاى ما را اسیر كنند؛ حالت تخدیرشدگى، بى‌تفاوتى و به‌زمین‌خوردگى را بر جوانان ما تحمیل كنند. آن كه باید در مقابل این توطئه با استحكام بایستد، در درجه‌ى اول، خود جوانها هستند. البته مسئولین دولتى مسئولیت دارند، دستگاه‌هاى ذى‌ربط مسئولیت دارند، اما هیچ عاملى به قدر عامل درونىِ مردم نمیتواند در مقابل اینگونه انحرافها بایستد و مقاومت كند. این یك نكته است. قطعاً این حالت ایستادگى جوانهاى ما در این استان میتواند آنچه را كه باندهاى مهلك و مضر دنبال میكنند، خنثى كند. این یك نكته در مورد این شور و نشاط. اولاً آن را باید نگه داشت و باید توجه كرد كه دشمن درصدد آن است كه این شعله‌ى نشاط و تحرك و سرزندگى را از جوانهاى ما سلب بكند. نكته‌ى دیگر اینكه از همین روحیه باید براى مواجهه‌ى با آن مسئله‌ى مهم - یعنى آن خطر بزرگ مواد مخدر - استفاده كرد و با آن پدیده مبارزه كرد.
 مطلب دومى كه در دیدار مردم بجنورد عرض كردیم و به اطلاع شما هم رسیده است، مسئله‌ى پیشرفت است. ما عرض كردیم كه هدف، پیشرفت است. پیشرفت به معناى تحرك دائمى است. اگر دقت كنیم، پیشرفت، هم راه و مسیر است، هم هدف است. ما میگوئیم هدف، پیشرفت است؛ در حالى كه پیشرفت یعنى حركت به جلو. چطور حركت به جلو میتواند هدف قرار بگیرد؟ توضیحش این است كه پیشرفت انسان هرگز متوقف نمیشود. یعنى خداى متعال انسان را آنچنان آفریده است كه حركت او به جلو در میدانهاى مختلف، هیچ وقت به حد یقف نمیرسد. به هر مرحله‌اى كه شما برسید - چه در مراحل مادى و چه معنوى - مطمئناً توقف در آن مرحله، براى انسان علاقه‌مند به پیشرفت، معنا ندارد. بنابراین پیشرفت، هم راه است، هم هدف است. باید دائم به حركت ادامه داد و پیش رفت.
 ملت ایران این استعداد را دارد كه آنقدر پیشرفت كند كه بتواند در جهات گوناگون به عنوان یك الگوئى در دنیا خودش را نشان دهد. چرا ما به خودمان بدبین باشیم؟ چرا با نظر تحقیر به خودمان و ملت خودمان و آینده‌ى خودمان نگاه كنیم؟ دشمن میخواهد این را به ملت ما تلقین كند و در طول سالهاى متمادى تلقین كرده است. اینجور باوراندند كه حتماً عنصر غربى پیشرو است و باید دنبال او حركت كرد؛ نه، یك روزى تاریخ ما به ما نشان میدهد كه قضیه بعكس بوده است. ما در دنیا پیشرو بودیم؛ پیشرو در علم بودیم، پیشرو در صنعت بودیم، پیشرو در تمدن‌سازى بودیم، پیشرو در فرهنگ بودیم؛ دیگران از ما یاد میگرفتند، مى‌آموختند؛ چرا امروز همان طور نشود؟ همت جوانان ما و نگاه آنها به مقوله‌ى پیشرفت باید آنجور باشد كه ما آن آینده را در نظر بگیریم.
 من چندى قبل به جوانهاى دانشجو و نخبه این نكته را گفتم، باید همت شما این باشد كه در دنیا به وضعى برسیم كه اگر كسى بخواهد به تازه‌هاى علمى دست پیدا كند، مجبور باشد زبان فارسى یاد بگیرد. جوانان ما این آینده را به عنوان یك آینده‌ى حتمى و قطعى در نظر بگیرند، براى آن تلاش كنند، براى آن كار كنند. نخبگان ما، نخبگان سیاسى ما، نخبگان علمى و فرهنگى ما، با این نگاهِ به آینده حركت كنند، برنامه‌ریزى كنند و به هیچ حدى قانع نباشند. این مقوله‌ى پیشرفت است.
 خب، پیشرفت شاخصهائى دارد. یكى از شاخصهاى پیشرفت یك ملت، عزت ملى و اعتمادبه‌نفس ملى است. ادعاى من این است كه با لحاظ این شاخص، ملت ما پیشرفت زیادى كرده است. امروز ملت ما داراى اعتمادبه‌نفس در عرصه‌ى سیاست بین‌المللى است. اینكه شما ملاحظه میكنید مسئولان كشور در مواجهه‌ى با قضایاى جهانى، با اعتمادبه‌نفسِ كامل حرف میزنند، ناشى از این است كه ملت ما احساس عزت و اعتمادبه‌نفس میكند. اسلام به ما این اعتمادبه‌نفس را داده است. هر مقدارى كه با اسلام و احكام قرآن و معارف قرآن آشناتر باشیم، این اعتمادبه‌نفس ملى بیشتر خواهد شد. مقوله‌ى عزت ملى و اعتمادبه‌نفس ملى، به طور كلى محسوس است. در عرصه‌هاى جهانى؛ چه در مسابقات علمىِ جهانى، چه در رقابتهاى سیاسىِ جهانى، امروز ملت ایران حرف براى گفتن دارد. مسئولین كشور به اعتماد ایستادگى ملت، در عرصه‌هاى جهانى و صحنه‌هاى بین‌المللى مى‌ایستند و كار خودشان را و حرف خودشان را پیش میبرند. این یك شاخص است.
 یك شاخص دیگر براى پیشرفت، عدالت است. اگر كشورى در علم و فناورى و جلوه‌هاى گوناگون تمدن مادى پیشرفت كند، اما عدالت اجتماعى در آن نباشد، این به نظر ما و با منطق اسلام پیشرفت نیست. امروز در بسیارى از كشورها علم پیشرفت كرده است، صنعت پیشرفت كرده است، شیوه‌هاى گوناگون زندگى پیشرفت كرده است، اما فاصله‌ى طبقاتى عمیق‌تر و شكاف طبقاتى بیشتر شده است؛ این پیشرفت نیست؛ این پیشرفتِ سطحى و ظاهرى و بادكنكى است. وقتى كه در یك كشورى، جمعیت معدودى بیشترین بهره‌ى مادى را از آن كشور میبرند و در همان كشور، در خیابانها مردم از سرما و گرما میمیرند، عدالت اینقدر نامفهوم و غیر عملى در آن كشور است. در خبرهاى جهانى میخوانیم كه در فصل تابستان در شهرهاى ایالتهاى مختلف آمریكا، افرادى از گرما میمیرند! خب، چرا كسى از گرما بمیرد؟ این غیر از این است كه سرپناه ندارند، خانه ندارند، جا ندارند؟ آمریكا همان كشورى است كه ثروتمندترین آدمهاى دنیا و گردن‌كلفت‌ترین شركتها و كارتلها و تراستهاى دنیا در آن كشور هستند؛ بیشترین سود تجارتهاى سلاح در آن كشور است؛ اما در كشورى كه آن ثروتهاى افسانه‌اى وجود دارد، عده‌اى در تابستان از گرما، و در زمستان از سرما جان میدهند و میمیرند! این معنایش عدم وجود عدالت است. حالا در فیلمهاى سینمائى و ادعاهاى افسانه‌اى و داستانى، شكلهائى از عدالت را نمایش بدهند؛ خب، این با واقعیت فاصله‌اش بسیار زیاد است. در كشورهائى كه با شیوه‌ى اقتصادىِ سرمایه‌دارى اداره میشوند و نام لیبرالیسم - آزادگرائى - را روى خودشان گذاشته‌اند، یك چنین بدبختى‌هائى وجود دارد؛ در آنجا واقعیت زندگى این است.
 ما اگر بخواهیم پیشرفت كنیم، در درجه‌ى اول، یكى از شاخصهاى مهم، عدالت است. ادعاى بنده این است كه ما در این زمینه پیشرفت كرده‌ایم؛ البته نه به قدرى كه میخواهیم. اگر خودمان را با وضع قبل از انقلاب مقایسه كنیم، پیشرفت كرده‌ایم؛ اگر خودمان را با بسیارى از كشورهاى دیگر كه با نظامهاى گوناگون زندگى میكنند، مقایسه كنیم، بله پیشرفت كرده‌ایم؛ اما اگر خودمان را مقایسه كنیم با آنچه كه اسلام به ما گفته است و از ما خواسته است، نه، ما هنوز خیلى فاصله داریم و باید تلاش كنیم. این تلاش به عهده‌ى كیست؟ این تلاش به عهده‌ى مسئولان و مردم - با هم - است.
 بله، ما از لحاظ توزیع منابع عمومى به همه‌ى مناطق كشور، پیشرفت كرده‌ایم. یك روزى بود كه بیشترین منابع این كشور در مناطق مخصوصى كه تعلق خاصى داشت به قدرتمندان آن روز و به دربار آن روز، صرف میشد؛ بسیارى از استانها و شهرها هم از منابع عمومى كشور هیچ حظ و بهره‌اى نداشتند. قبل از انقلاب، یكى از استانهاى بزرگ این كشور - كه البته نمیخواهم اسم بیاورم؛ قبلاً یك وقتى گفتم - پنج فرودگاه اختصاصى در پنج نقطه‌ى استان داشت، كه متعلق بود به وابستگان به دربار شاه؛ اما یك فرودگاه عمومى در آن استان وجود نداشت! یعنى مردم براى استفاده‌ى از فرودگاه و هواپیما و رفت‌وآمد هوائى، هیچ امكانى نداشتند؛ در حالى كه در همان استان، پنج فرودگاه براى اشخاص خاص وجود داشت؛ این بى‌عدالتى بود. امروز وقتى نگاه میكنیم، مى‌بینیم از لحاظ خدمات، از لحاظ جاده‌سازى، از لحاظ ساختن بزرگراه‌ها و آزادراه‌ها و جاده‌هاى راحت، سرتاسر كشور برخوردارند. از لحاظ گسترش تحصیل علم، در سرتاسر كشور این امتیاز و این امكان وجود دارد. همان طور كه اشاره كردم، مناطق متعددى از كشور در آن روز، حتّى شهرها، از لحاظ دبیرستان در مضیقه بودند. بنده در استان سیستان و بلوچستان تبعید بودم؛ اوضاع را آنجا میدیدم. از لحاظ دبیرستان، بسیارى از شهرهاى آن استان در مضیقه بودند. یك مركز نیم‌بندِ ضعیفِ درجه‌ى سوم چهارمِ دانشگاهى در كل آن استان وجود داشت. امروز شما وقتى در آن استان و بقیه‌ى استانها نگاه كنید، مى‌بینید در همه‌ى شهرها دانشگاه وجود دارد؛ یعنى امكان تحصیل. خب، این عدالت است. این معنایش این است كه امكان تحصیل علم توزیع شده است بین مناطق گوناگون كشور؛ امكانات مادى كشور، منابع مالى، علم توزیع شده است؛ این بسیار چیز خوبى است. در گذشته، نخبگان شهرهاى دوردست و كسانى كه داراى استعداد بودند، امكان بروز و ظهور نداشتند؛ امروز چرا، امكان بروز و ظهور دارند. در اسفراین و هر نقطه‌ى دیگرى، وقتى انسان بااستعدادى حضور داشته باشد و بتواند نخبگىِ خودش را نشان دهد، دستگاه‌هاى گوناگون كشور از او استقبال میكنند، او را گرامى میدارند و از امكان او استفاده میكنند. در گذشته اینجور نبود. بنابراین نسبت به گذشته، مطمئناً این شاخص پیشرفت - كه شاخص عدالت است - برجسته است؛ اما نسبت به آنچه كه ما از اسلام فهمیدیم و شناختیم، نه، ما هنوز عقبیم؛ باید تلاش كنیم و كار كنیم.
 آنچه كه من میخواهم از مجموع این عرایض براى شما مردم عزیز، بخصوص جوانهاى عزیز - از زن و مرد و دختران و پسران - نتیجه بگیرم، این است كه كشور ما، ملت ما در یك عرصه‌ى رویاروئى بزرگى با موانع حضور دارد و در این عرصه‌ى رویاروئى، كشور احساس ضعف نمیكند. ما احساس ناتوانى نمیكنیم؛ احساس قدرت و توانائى میكنیم؛ میدانیم كه با تلاش میتوان همه‌ى این موانع را از بین برد. برخى از موانع، موانع طبیعى است؛ با این موانع طبیعى به شكلى باید برخورد كرد و با آنها زورآزمائى كرد. بعضى از موانع، موانع تحمیلى است، موانع سیاسى است، مشكلاتى است كه دشمنان پیشرفت این كشور در برابر راه این مردم به صورت مانع ایجاد میكنند؛ با اینها به شكل دیگرى باید برخورد كرد.
 در این عرصه‌ى رویاروئى و رزم انسانى و جنگ اراده‌ها، آنچه كه میتواند تعیین‌كننده باشد، عبارت است از تصمیم و اراده و بصیرت و روشن‌بینى شما مردم عزیز. وحدت ملت ایران، اتحاد كلمه‌ى مسئولان كشور، همكارى دستگاه‌هاى مختلف، وظیفه‌شناسى و مسئولیت‌شناسى آحاد مردم میتواند ما را به پیشرفتهاى بیشترى برساند؛ میتواند آن چهره‌اى را كه متناسب با این كشور و این ملت عزیز و بااستعداد است، براى ما به وجود بیاورد.
 دشمنان ما برنامه‌ریزى میكنند؛ به خیال خودشان میخواهند در مقابل این ملت بزرگ و بااراده، مانع و رادع درست كنند تا این پیشرفت اتفاق نیفتد؛ اما مطمئن باشند و بدانند همچنان كه از روز اول انقلاب تا امروز تجربه كردیم، در آینده هم دشمنان ما در همه‌ى توطئه‌ها و مكرها و كیدهاى خود شكست خواهند خورد. سیاستمدارهاى مختلفى در كشورهاى معارض ما آمدند و رفتند - در آمریكا، در انگلیس، در برخى كشورهاى دیگر - هركدام كه آمدند، با یك دل پركینه و پربغض نسبت به حركت اسلامى و انقلاب اسلامى و نظام جمهورى اسلامى آمدند؛ طراحى كردند، برنامه‌ریزى كردند؛ هرچه در توان و تلاش داشتند، انجام دادند؛ به خیال اینكه جمهورى اسلامى و ملت ایران را به زانو دربیاورند. آنها رفتند، بعضى حتّى نامشان هم فراموش شد؛ اما ملت ایران با سرافرازى و سربلندى بحمدالله در صحنه حاضر است و با اراده‌ى قوى‌تر و تصمیم راسخ‌تر از روز اول، راه خود را ادامه میدهد. این نشان‌دهنده‌ى قوّت آینده‌ى نظام جمهورى اسلامى و این ملت بزرگى است كه این نظام را خواسته‌اند و از آن پشتیبانى كرده‌اند.
 البته ما باید مغرور نشویم. من در كنار ذكر این حماسه‌ها، این را هم باید عرض كنم كه به خود مغرورشدن و غفلت‌كردن از كید و مكر دشمن، خطرات بزرگى دارد. نباید مغرور شد. بنده به مسئولین همیشه توصیه میكنم، میگویم قوى باشید، اما دشمن را هم ضعیف نینگارید. نباید از دشمن غفلت كرد. دشمن از راههاى مختلف وارد میشود؛ یك روز صحبت تحریم است، یك روز صحبت تعرض نظامى است، یك روز صحبت جنگ نرم است، یك روز صحبت تهاجم فرهنگى و ناتوى فرهنگى است. دشمن از راههاى مختلفى وارد میشود؛ باید هشیار بود.
 این پیشرفتى كه عرض كردیم، این آینده‌ى روشنى كه ترسیم كردیم، این افق زیبا و شیوا و جذابى كه در مقابل ماست، فقط در صورتى قابل تحقق است كه ما هشیار باشیم، بیدار باشیم، متوجه باشیم، دچار غفلت نشویم، خیال نكنیم كه حالا همه چیز روبه‌راه است؛ با خیال راحت فقط مشغول كارهاى شخصى خودمان باشیم، از نگاه به آینده‌ى كشور غفلت كنیم.
 یكى از خصوصیاتى كه در مورد اسفراین نظر بنده را جلب كرد، شركت بالاى این مردم عزیز در انتخاباتهاى گوناگون است؛ این خیلى مهم است. استان خراسان شمالى یكى از رتبه‌هاى بالاى شركت در انتخابات را دارد؛ آن وقت در استان خراسان شمالى، شهر اول در این منطقه، اسفراین است. حضور در انتخابات، آگاهى است؛ بصیرت است. حضور در پاى صندوق رأى، یك كارى از سر بیكارى نیست؛ یك عمل است؛ یك عمل صالح است. من حالا در باب انتخابات ان‌شاءالله در این سفر، در دیدارهاى دیگرى كه با مردم خواهم داشت، عرایضى عرض خواهم كرد - وارد آن مقوله نمیشوم - اما خود اینكه یك مردمى، یك مجموعه‌اى در یك شهر، در یك استان و در كل كشور نسبت به آینده احساس وظیفه كند، نسبت به مدیریت كشور احساس وظیفه كند و بخواهد در آن دخالت كند و ورود در صحنه پیدا كند، چیز ارزشمندى است؛ این ضد آن غفلتى است كه دشمن میخواهد بر ما تحمیل كند. این روحیه را باید حفظ كرد؛ روحیه‌ى حضور را، روحیه‌ى شركت را، روحیه‌ى همكارى و تعاون را، به مناسبت مسائل اقتصاد، روحیه‌ى مصرف داخلى را؛ كه این هم یكى از مقولات مهمى است كه در اینجا وارد آن مقوله نمیشوم.
 اما یك جمله عرض بكنم. ما بر روى تولید داخلى تكیه كردیم؛ هم در اول امسال و در شعار سال، هم در صحبتهائى كه در طول این چند ماه از اول سال انجام گرفته. خب، تولید داخلى احتیاج دارد به مصرف داخلى؛ این به عهده‌ى مردم است. مصرف خودمان را باید از تولیدات خودمان انتخاب كنیم. اینكه كسانى همه‌اش دنبال ماركها و برندهاى خارجى و اسمهاى خارجى باشند، خطاست؛ فرونشاندن یك هوس شخصى است، اما ضربه‌زدن به یك كار عمومى و اصلى است. مصرف داخلى، تولید داخلى را افزایش میدهد؛ تولید داخلى كه افزایش پیدا كرد، همین مشكلاتى كه آقاى امام جمعه‌ى محترم گفتند، برطرف میشود؛ بیكارى برطرف میشود. تولید كه رونق بگیرد، یعنى تورم كم بشود، گرانى كم بشود، اشتغال افزایش پیدا كند؛ اینها همه به هم متصل است. یك سر این قضیه دست ما مردم است، كه مصرف خودمان را چگونه انتخاب كنیم.
 به هر حال وظائف زیاد است، اما توفیقات الهى هم بسیار زیاد است. خداى متعال ان‌شاءالله این توفیقات و این تفضلى را كه بر ملت ایران داشته است، همچنان بر این ملت ادامه خواهد داد. ان‌شاءالله مشمول الطاف الهى و مشمول ادعیه‌ى زاكیه‌ى حضرت بقیةالله (ارواحنا فداه) باشید.
 من مجدداً از شما مردم عزیز اسفراین به خاطر این حضور گرم و صمیمى و پرشورتان تشكر میكنم؛ به خاطر حضور گرمتان در همه‌ى مراسم انقلاب و مسائل مهم مربوط به كشور، تشكر و قدردانى میكنم و نسبت به شهداى عزیزتان، بزرگانتان، گذشتگانتان عرض ارادت و اخلاص دارم و امیدوارم خداى متعال رحمت و تفضل خودش را بر همه‌ى شما نازل كند.
    والسّلام علیكم و رحمةالله و بركاته‌
 
برچسب ها: سپاه، بسیج، امام خامنه ای، بجنورد، ایران،

نوشته شده در سه شنبه 25 مهر 1391 توسط مرفوک PNDI2
مقام معظم رهبری

درباره سایت
تماس با ما
فرماندهان
نظر سنجی
ابر برجسب ها
دانلود کد پخش کننده رهبر1
دریـــــافــت کـــــد

MP3 لینک دانلود

آمار سایت
Blog Skin
Online User
وبلاگکد ماوس